پورتفولیو ویترین شماست. مدیر کستینگ روزانه دهها پورتفولیو میبیند و برای هر کدام چند ثانیه وقت میگذارد؛ پس هدف پورتفولیو این نیست که «قشنگ» باشد، این است که در همان چند ثانیه «اطلاعات» بدهد: فرم بدن، حالت چهره و راحتی شما جلوی دوربین. گرانترین پکیج لزوماً بهترین پورتفولیو نیست.
چهار فریم پایهی هر پورتفولیو
- هدشات: نور یکنواخت، آرایش حداقلی، نگاه مستقیم؛ صورت باید خودش باشد.
- تمامقد ساده: لباس جذب تکرنگ، ژست ایستادهی طبیعی؛ برای سنجش فرم.
- نیمرخ: هر دو سمت؛ برای مدلینگ صورت و میکاپ حیاتی.
- استایلدار: نزدیک به شاخهی هدف؛ مانتو برای مدل مانتو، بیوتی برای مدل تبلیغاتی.
قواعد کامل نور و روتوش را در هفت قانون عکس مدلینگ و ژستها را در دوازده ژست پایه نوشتهایم؛ این سه صفحه مکمل هماند.
پورتفولیو با موبایل یا استودیو
نسخهی شروع را میشود با موبایل و نور پنجره ساخت و آژانسها برای ارزیابی اولیه میپذیرند. برای قراردادهای جدی، یک پکیج کوتاه عکاسی مدلینگ استودیویی اضافه کنید. قیمتهای روز و معیار انتخاب آتلیه هم آنجا آمده است. قاعدهی طلایی در هر دو حالت یکی است: روتوشی که چهره را عوض کند، پورتفولیو را بیاعتبار میکند، چون در تست مدلینگ حضوری لو میرود.
ارسال به آژانس
- پورتفولیوی متناسب شاخه را بفرستید، نه کل گالری؛ سه چهار عکس درست کافی است.
- مشخصات دقیق (قد، سایز، شهر) را همراه کنید؛ راهنمای مدل شدن معیارها را دارد.
- لینک پیج مرتبتان را بگذارید (مدلینگ اینستاگرام) تا آژانس حرکت و تنوع کارتان را ببیند.
یک نکته دربارهی استاندارد: آژانسهای بینالمللی، بهویژه در مدلینگ در دبی، پورتفولیوی سادهتر و بدون روتوش سنگین میخواهند؛ فرم بدن باید واضح باشد. اگر از همان ابتدا پورتفولیوتان را با این استاندارد بسازید، هم برای آژانس مدلینگ داخلی آمادهاید و هم برای بازاری که نرخهایش چند برابر است.
خلاصه
- پورتفولیو باید در چند ثانیه اطلاعات بدهد، نه فقط زیبا باشد.
- چهار فریم پایه کافی است؛ با موبایل هم شروع میشود.
- روتوش سنگین اعتبار را میسوزاند.
- استاندارد ساده و بینالمللی، در ورودی بازار دبی هم هست.